Is islam een godsdienst van vrede of niet?

Wie hebben er gelijk? Gematigde moslims die zeggen dat Islam een godsdienst van vrede is of islamisten die op grond van Koranverzen over de jihad met  geweld hun doel proberen te bereiken? In het boek Between Naivety and Hostility wordt gezocht naar een gebalanceerde benadering van de islam als godsdienst en naar de moslims als haar aanhangers. Een ex-moslim verwoordt het aldus:

‘Ik geloof dat in de geschiedenis, tradities en geschriften van de islam zaden van geweld aanwezig zijn, maar dat sociologische, politieke en economische omstandigheden de bodem vormen waarin deze zaden vrucht dragen.’*

De persoon vervolgt: ‘Wij christenen zijn vaak te snel in ons oordeel. Verwijzen we naar de Bijbel om een verklaring te vinden voor de erge dingen die christenen doen? Hoe zit het met seculieren? Ik denk dat de dingen die we doen veel meer vanuit onze menselijke zwakheid voortkomen dan de religieuze teksten die we lezen. Mensen gebruiken elk excuus dat ze kunnen vinden voor hun slechte daden. Ik heb geweldige, genadige moslims ontmoet en vreselijk slechte christenen; hoe komt dat? Door de religieuze teksten die ze lezen? Ik denk het niet. Mensen zijn geen robots. We zijn zelf verantwoordelijk voor onze acties. We moeten geweld van islamisten beslist veroordelen, maar we moeten ook inzien dat niet alle moslims zich op dezelfde wijze gedragen.’**

We kunnen dus niet alles over één kam scheren. Het is én én; er zijn moslims die op grond van de Koran geweld plegen én er zijn moslims die op grond van de Koran vrede najagen. In het boek Afgewezen en Geliefd wordt gekeken naar de oorsprong van deze twee stromingen onder de Arabieren.

Voor een uitgebreid antwoord op bovenstaande vraag, lees verder in het artikel Is islam een godsdienst van vrede?

* Bell, S. en Chapman, C. ed. Between Naivety and Hostility. Milton Keynes, 2011. pag. 140.

** Ibid. pag. 141

Sorry, comments are closed for this post.